Skip to content

Φάνκι, φάνκι Μπρόντγουεϊ: Take 2

05/10/2011

Το πάθανε πολύ μεγάλα μαγαζιά για να μην το πάθουν κι αυτοί (που καμώνονται ότι είναι μεγάλο μαγαζί και για τα ελληνικά δεδομένα μπορεί και να ‘ναι, όμως για τα ελληνικά δεδομένα, μεγάλο μαγαζί μπορεί να είναι κι ένα περίπτερο -εδώ για κάποια περίοδο για τα ελληνικά δεδομένα, η Ελλάδα ήταν Ευρώπη). Και είναι σίγουρο ότι παρά την αφθονία κέις στάντιζ, να πούμε, θα το ξαναπάθουν κι άλλα μαγαζιά και μεγάλα και μικρά. Και αυτό, επειδή το Facebook είναι Ίντερνετ (όσο κι αν δεν το έχουν καταλάβει πολλοί χρήστες του) και η συμπεριφορά των ανθρώπων στο Ίντερνετ μερικές φορές εκπλήσσει ευχάριστα. Για όποιον δεν το κατάλαβε, αναφερόμαστε σ’ εκείνο το εξαιρετικό πρόσφατο περιστατικό που ένα περιοδικό, σοβαρό, αντρικό και από εκδότη με ιδιαίτερη βαρύτητα στα ελληνικά πράγματα, εκδοτικά και μη (τον άνθρωπο που μας έμαθε να πηδάμε γιατί παλιά δεν ξέραμε και το κάναμε χωρίς στιλ, καθότι εμείς αθηναίοι, αυτός όχι κ.λπ.) τσίμπησε τη δουλειά διακεκριμένου εικαστικού συναδέλφου (λέμε “συναδέλφου” επειδή κι εμείς καλλιτέχνες είμαστε, απλώς δεν έχουμε αναγνωριστεί ακόμα) χωρίς να μπει στον κόπο να τον ρωτήσει. Και όταν ο συνάδελφος τους έκραξε στο Facebook, η απάντησή τους ήταν “καλά, δεν έγινε και τίποτα, πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε -πάρε μας ένα τηλέφωνο να τα βρούμε”.

Ναι, ε; Έτσι τις κάνουν τις δουλειές εκτός Αθηνών; (είπαμε, εμείς είμαστε από δω οπότε δεν ξέρουμε πώς τις κάνουν από ‘κει -και σόρι αν ακουγόμαστε τοπικιστές, αλλά το αφεντικό τους έστησε μια αυτοκρατορία -χα!- για να σταματήσουν να τον λένε τυρί). Γιατί εμείς, με τα λίγα που ξέραμε, άμα θες να πάρεις τη δουλειά κάποιου για να τη βάλεις στη φυλλάδα σου, τον παίρνεις εσύ τηλέφωνο προκαταβολικά και του το ζητάς. Και όταν αυτός σου πει “ναι”, τον ρωτάς πόσα θέλει, σου λέει αυτός “Χ” (και επειδή είναι κει όνομα, μάλλον σου λέει “10Χ” ή “20Χ”), το παζαρεύεις και λίγο (τόσο επειδή είσαι από χωριό, όσο και επειδή έτσι είθισται) και στο τέλος το παίρνεις και το βάζεις. Με τον ίδιο τρόπο, από ό,τι έχουμε ακούσει γίνονται οι δουλειές και με φωτογράφους και με γραφιάδες και με διάφορους άλλους που συνεισφέρουν στο να βγουν οι εν λόγω φυλλάδες (αντίθετα με τα όσα πιστεύονται στην πιάτσα, τα περιοδικά δεν τα βγάζουν οι διαφημιστές, τα βγάζουν οι γραφιάδες και οι φωτογράφοι και οι εικαστικοί -οι διαφημιστές απλώς πληρώνονται έναν σκασμό λεφτά για να τα πουλάνε, ΟΚ;) Τώρα γιατί δεν τα ξέρουν αυτά στα Βόρεια Προάστια; Θα σας γελάσουμε. Και γιατί δε σκεφτήκανε ότι με το να διαφημίσουν τη δουλειά στο Facebook θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου; Σ’ αυτό δε θα σας γελάσουμε γιατί το ξέρουμε: επειδή από καταβολής του, το μαγαζί αποδεικνύει περίτρανα ότι δεν έχει πάρει χαμπάρι τι εστί Ίντερνετ. Όσοι θυμούνται τη “φάνκι θέα”, καταλαβαίνουν.

Advertisements
One Comment leave one →
  1. Ανώνυμος γενικώς permalink
    14/01/2012 12:56

    Παλιά μου τέχνη κόσκινο.

    Δεν θυμάσαι που είχε βάλει σε γιγαντοαφίσα διαφήμισης με ‘θέα’ , ένα κλεμμένο εξώφυλλο του Wired για να την προμοτάρει στους Αθηναίους ; (αυτή μωρέ με κάτι βίδες, κάτι γρανάζια κάτι κεραίες + κέρατα)

    Βέβαια δεν είμαι σίγουρος αν ήτανε δική του ιδέα, ή τα χρυσοπληρωμένα σαίνια του ινχαουζ και αουτσορς :p τον δουλεψανε για μιά ακόμα φορά :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: